مسافر امده سفر است

غم بي همزبانيم را با باد خواهم گفت

و شكايت نا مهربانيت را

به دست ناقلان خواهم سپرد

چون صيادي بد اقبال به خانه باز خواهم گشت

يادم نرفته خواهش خاموشت

با چشمهاي خسته ز تنهايي

ديشب خيال روي تو با من گفت

اين روزها دوباره ميايي

یادت میاد چی شد که یک دفه عاشقت شدم
بدون اینکه بذاری سوار قایقت شدم

یادت میاد نگات پر از شکایت و فاصله بود
اما به جاش نگاه من صبور و پر حوصله بود

یادت میاد وقتی بهت گفتم چقدر دوستت دارم
گفتی ببین من فرصت این قصه هارو ندارم

یادت میاد با این جواب خسته شدم از زندگی
تو رفتی و من موندم و یه دریا غرق تشنگی

یادت میاد دل تورو یکی یه جایی برده بود
اونوقت دل من خودشو به چشم تو سپرده بود

یادت میاد که پرسیدم برام تبسم می کنی؟
جواب دادی معلومه نه, چون خودتو گم می کنی

یادت میاد گفتی باید به دوریت عادت بکنم
باید تو روئاهام به تو بازم  محبت بکنم

یادت میاد تعبیر خواب من فقط جدایی بود
هر چی محبت دیده بودم از تو بی وفایی بود

اگرچه یادت نمیاد اما می خوام دعات کنم
بر نمی گردی ولی من می خوام بازم صدات کنم

کاش که يه روز با همديگه سوار قايق مي شديم
                                                 دور از نگاه آدما هر دومون عاشق مي شديم
 کاش آسمون با وسعتش تو دستامون جا مي گرفت
                                                گلاي سرخ دلمون کاش بوي دريا مي گرفت
کاش تو هواي عاشقي ليلي و مجنون مي شديم
                                                باد که تو دريا مي وزيد ما هم پريشون مي شديم
کاش که يه ماهي قشنگ براي ما فال مي گرفت
                                                برامون از فرشته ها امانتي بال مي گرفت
با بال اون فرشته ها تو آسمون پرمي زديم
                                                به شهر بي ستاره ها به آرومي سر مي زديم
شب که مي شد امانت فرشته ها رو مي داديم
                                               چشمامونو مي بستيم و به ياد هم مي افتاديم
کاش که تو درياي قشنگ خواب شقايق مي ديديم
                                               خواب دوتا مسافر و عشق و يه قايق مي ديديم
کاش که مي شد نيمه شب با همديگه دعا کنيم
                                                خداي آسمونا رو با يک زبون صدا کنيم
بگيم خداي مهربون ما رو ز هم جدا نکن
                                                هرگز به عشق ديگري ما رو تو مبتلا نکن
کاش مقصد قايق ما يه جاي دور و ساده بود
                                                که عکس ماه مهربون رو پنجرش افتاده بود
کاش اونجا هيچکسي نبود يه وقتي با تو دوست بشه
                                               تو نازنين من بودي مثل حالا تا هميشه
کاش که به جزمن هيچکسي اينقدرزياد دوست نداشت
                                                يا که دلت عشق منو اول عشقاش مي گذاشت
کاش يه پرنده بودي و من واسه تو دونه بودم
                                               شک ندارم اون موقع هم ايجوري ديونه بودم
کاش تو ضريح عشق تو يه روز کبوتر مي شدم
                                              يه بار نگام مي کردي و اون موقع پرپرمي شدم
کاش گره دستامونو اين سرنوشت وا نمي کرد
                                             کاش هيچکدوم ازما دوتا هيچ دوستي پيدا نمي کرد
کاش که مي شد جدايي رو يه جايي پنهون بکنيم
                                             خاراي زرد غصه رو از ريشه ويرون بکنيم
کاش که با هم يه جا بريم که آدماش آبي باشن
                                             شباش مثه تو قصه ها زلال و مهتابي باشن
کاش که يه روز من و تو رو تو دريا تنها بذارن
                                             تو قايق آرزوها يه روز ما رو جا بذارن
اونوقت با لطف ماهيها دريا رو جارو بزنيم
                                             بسوي شهر آرزو بريم و پارو بزنيم
بريم يه جا که آدماش بر سر هم داد نزنن
                                             به خاطر يه بادبادک بچه ها فرياد نزنن
بريم يه جا که دلها رو با يک اشاره نشکن
                                            بچه ها توي بازيهاشون قمري رو با سنگ نزنن
جايي که ما بايد بريم پشت در زندگيه
                                           عادت مردمش فقط عشق و آشفتگيه
چشمامونو مي بنديم و با همديگه مي ريم سفر
                                          يادت باشه هرجا مي ري منو با روياهات ببر
يادت باشه اينجا هوا غرق يه دلواپسيه
                                          اما از اينجا که بريم فقط گل اطلسيه
تو رو خدا منو بدون ، شريک شادي و غمت
                                        مثل هميشه عاشقت ، مثل گذشته مرهمت
                          
                به اميد روزي که آرزوهاي همه شما دوستان خوبم
                          هر چه زودتر به حقيقت بپيونده       

خدايا! هدايتم كن! زيرا مي‏دانم كه گمراهي چه بلاي خطرناكي است.

خدايا! هدايتم كن! زيرا مي‏دانم كه گمراهي چه بلاي خطرناكي است.

خدايا! هدايتم كن! كه ظلم نكنم، زيرا مي‏دانم كه ظلم چه گناه نابخشودني است.

خدايا! نگذار دروغ بگويم، زيرا دروغ ظلم كثيفي است.

اگه دلم برلت تنگه میشه خیلی برات منو ببخش

اگه نگاهم گم میشه توی شهر چشمات منو ببخش

منو ببخش اگر شبا همش ستاره می چینیم

منو ببخش اگه برات سبد سبد  گل می چینیم

 منو ببخش اگه شبا فقط تور و خواب می بینم

منو بخش اگه می سپارمت دست خدا

منو ببخش اگه واسه چشم های تو خیلی کمم

منو ببخش اگه فقط می خوام بشی مال خودم

منو بخش اگه کمکم ولی، زیادی عاشقت شدم

 منو ببخش تورو نمی خوام به ماه نشون   بدم

 نشونی تو نه به شبو نه دست آسمون بدم

 اگه دوست داری خیلی زیاد منو ببخش

 اگه تویی اونی که فقط دلم می خواد منو ببخش

_{نمیخوام بهت بگم دوستت دارم              آخه خیلی واسه عشق تو کمه}

_{به تموم کارهای روی زمین              زل زدن به چشم تو مقدمه}

   _{حتی بردن اسم تو واسم                   مثل یک مراسم مقدسه}

_{واسه مستی یه عمرم ، یه نفس        بودن کنار تو برام بسه}

_{دل ما با هیچ کسی راه نمیاد               تو حریف منو تنهایی میشی}

_{وقتی شب ، تو موج دریا گم میشم        تو واسم پری دریایی میشی}

_{آسمون با بارونهای دیشبش             چکیده تو آبی چشمهای تو}    

_{اگه تو ، تو زندونم پا بذاری            دیوار هاش باز میشه فرش پای تو}

_{نمی خوام بهت بگم دوستت دارم             خیلی اون برتر از احساس منه}  

_{لحظه ای که تو دیگه منو نخوای                خیالم جمع که وقت مردنه}

چگونه دلتنگیهایم را به تصویر بکشم

چگونه بگویم دوستت دارم

تا باور کنی همیشه در قلب منی  

من اگه توی دنیا دوتا امید داشته باشم

اولی خداست و دومی تویی

بدون تو دنیا برام هیچ ارزشی نداره

با این وجود از ته دل میگویم

دوستت دارم

        اگه راهم این روزا از تو یکم دوره ببخش

توی زندگی آدم یه وقتا مجبوره ببخش

بگذر از من اگه صبر و طاقتم کافی نبود

عکس من تو قاب رویایی که میبافی بود

بگذر از من اگه جمعه بود و باز دیر اودم

شب واسه گفتن قصه ها به تاخیر اودم

گل یکدونه گلدون بلور زندگی

چی دارم واست بجز یه عالمه شرمندگی

آرزوم همیشه این بوده که تو کسی بشی

سایه بون دل بی پناه بی کسی بشی

ببخش اگه میونمون فاصله هست

جای نفس تو سینه هامون گله هست

ببخش اگه قربت چشمای من فقط واسه نداشتن حوصله هست

        اگه راهم این روزا از تو یکم دوره ببخش

توی زندگی آدم یه وقتا مجبوره ببخش

بگذر از من اگه صبر و طاقتم کافی نبود

عکس من تو قاب رویایی که میبافی بود

بگذر از من اگه جمعه بود و باز دیر اودم

شب واسه گفتن قصه ها به تاخیر اودم

گل یکدونه گلدون بلور زندگی

چی دارم واست بجز یه عالمه شرمندگی

آرزوم همیشه این بوده که تو کسی بشی

سایه بون دل بی پناه بی کسی بشی

ببخش اگه میونمون فاصله هست

جای نفس تو سینه هامون گله هست

ببخش اگه قربت چشمای من فقط واسه نداشتن حوصله هست

        اگه راهم این روزا از تو یکم دوره ببخش

توی زندگی آدم یه وقتا مجبوره ببخش

بگذر از من اگه صبر و طاقتم کافی نبود

عکس من تو قاب رویایی که میبافی بود

بگذر از من اگه جمعه بود و باز دیر اودم

شب واسه گفتن قصه ها به تاخیر اودم

گل یکدونه گلدون بلور زندگی

چی دارم واست بجز یه عالمه شرمندگی

آرزوم همیشه این بوده که تو کسی بشی

سایه بون دل بی پناه بی کسی بشی

ببخش اگه میونمون فاصله هست

جای نفس تو سینه هامون گله هست

ببخش اگه قربت چشمای من فقط واسه نداشتن حوصله هست

          عشق یعنی با جهان بیگانگی

                   عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

                             عشق یعنی سجده ها با چشم تر

                                       عشق یعنی سر به دار اویختن

                                              عشق یعنی اشک حسرت ریختن                  

عشق یعنی در جهان رسوا شدن  

           عشق یعنی مست و بی پروا شدن

                       عشق یعنی سوختن یا ساختن

                                   عشق زندگی را باختن یعنی

                                                              عشق

عشق وابسته ات مي کند

عشق دل بسته ات مي کند

عشق ضربان قلبت را صد برابر مي کند

عشق ضعيفت مي کند

عشق مضطربت مي کند

عشق سينه ات را به سوز مي آورد

عشق بغض در گلويت مي نشاند

عشق تو را به زمين مي کوبد

بگو که ديگر نمي خواهي عاشق باشي

بگو که از عشق ترسيدي

نه نه نه

!!!

هرگز عشق را رها نمي کنم   

                            آخر من عاشق عشقم          

گفتی که به احترام دل باران باش   باران شدم و به روی گل باریدم

گفتی که ببوس روی نیلوفر را از عشق    تو گونه های او بوسیدم

گفتی که ستاره شو دلی روشن کن   من هم چو گل ستاره ها تابیدم

گفتی که برای باغ دل پیچان باش    بر پا سخن نگاه تو پیچیدم

گفتی که برای لحظه ای دریا شو  دریا شدم وترا به ساحل دیدم

                                       دل عاشق رو شکستن ، شده کار این زمونه....

زكربلا اومدم اين دل جا مونده تو حرمت

قرار و دل ز كفم برده غبار رو حرمت....