مسافر امده سفر است

می دونی چقدر سخته می دونم نمی دونی اخ

نبودی که بدونی ای کاش بودی باهت حرف

میزدم  ای کاش  ای کاش

می دونی   بی همگان بسر شود بی تو نمی شود  تنهام می زاری

امشب  شب مهتاب است حبیبم می خواهم  حبیبم  اگر خوابه  رفیق ام

را می خوام خواب است بیدارش کنید بگی  ۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

من به تنهايي غو كرده ام   بعد از خداي مهربان  تنها تو را دارم اي انيس تنهايي من

نمي دونم چه بگم  بگم دوستت دارم مي ترسم  بگم مي خواهمت باز مي ترسم

اي باد اگر به ديار ياران رسيدي مردم آن سامان را از من بگويي كه به يار بگوييد

بهايي او اشك شب هاي من است كه بسويت خواهم فرستاد

خبرم مپرس از من چو مقابل من ايي          كه چو در رخ تو بينيم ز خودم خبر نباشد

مردمان در من بيهوشي من حيرانند           من در آن كس كه تو را بيند حيران نشود

صحراي دلم عشق تو شور ستان كرد تا مهر كسي دگر نرويد هرگزدر

در خانه دلم گرفت از تنهايي   عشق آمد و صبر از دل ديوانه برون رفت

                  اجرك   الله      يا بقيه   الله

خسته از غربت در این بیگانگی وا مانده ام

کاروان آشنای رفت و تنها مانده ام

دل همی گوید به من اینک بگو تنهاترین

کندرین دنیای غم آخر کجا جا مانده ام

من سپردم هستی ام رو و ندیدم روی عشق

از چه پرسم؟از که نالم ؟ من چه تنها مانده ام ؟

در جواب من سکوتی ممتد و بی انتهاست

با دلی عصیان زده غمگین و رسوا مانده ام

روزهایم رفت و من با عشق فردا مانده ام

* * *  *  *  *   *   *   *   * *  *  *  *   *   *   *  *  *

سر نهم در کوی عشقت      جان دهم در راه عشقت

قلم بتراشم از هر استخوانم       مركب گيرم از خون رگانم

بگيرم كاغذي از پرده دل       نويسم بهر  يار مهربانم

 خاك عالم بسرم گر طلبم در همه عمر

از خدا غير لقاي تو تمناي دگر

بچه مشغول كنم ديده و دل را مدام

دل تو را ميطلبد ديده تو را ميجويد

اي باد  هر گاه به سر زمين نجف رسيدي از جانب من خاك آن را ببوس

اي باد اگر به ديار رسيدي مردم آن سامان را از من بگويي كه به يار بگويد بهايي

او اشك شب من است كه به بسويت خواهم فرستاد

خبرم مپرس از من چو مقابل من ايي

كه چو در رخ تو بينم زخودم خبر نباشد

صحرايي دلم عشق تو شورستان كرد

تا مهر كسي دگر نرويد هر گـــــــــز

عشق...

عاشقی را شرط تنها ناله و فریاد نیست

تا کسی از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست

گذشت افسانه این عمر کوتاه   نشد کسی از دل تنگ من آگاه

*>عشق : یعنی بی خیال از این جهان

*>عشق :یعنی گم شدن در آسمان

*>عشق :یعنی بی قراری های من و صبوری های تو

*>عشق : آواز تفاهم خواندن است

*>عشق : یعنی زندگی

*>عشق :یعنی ما باور کنیم یک دل دیگر ارادت مند ماست

فقط خدا

تا کی به درگه کرمت دوزم    ***   این دیدگان خسته و گریانم

شاید نگاه تو بر گیرد دست     ***   ور نه فریب خورده شیطانم

آنکس که نیست لایق احسانت  ***   آنکس که هست شیفته من آنم

خداوندا...

   تشنگان دیدار خودت را به جرعه ای از جمال مهدی میهمان کن.آمین

   گر بر صد منزل فراق افتد میان ما و دوست همچنان در میان ما جان شیرین منزل است

    در حریمت آرزوی خاکساری می کنم تا مگر چون خاک ره بوسم کف پای تو را

چه خوش آن دم که از کعبه صدایش رسد

 به هستی نام باطل از ظلم افتاد که هستی از درون دل زند فریاد جاءالحق

افضل الاعمال انتظار الفرج

اقليم  عشق را به بهانه ديدنت پيمود   در هفت اقليم عشق هفت بهانه از

تو  يافت  مادررررررررررر مادررررررررررررررررررمادرررررررررررررررررر

وقتي   دلتنگ   تو مي شه                   يه سوال    از تو دارم        

مي بينم  عكس  تو هر جا     بمونم   يا كه برم                  منه    ديوونه يه عمره     كه اسيرم     

همش  از تو مي نويسم      واسه اين كه جون  بگيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــريم

مادر   تا زنده ام  دوست دارم   زندگي مي كنم براي زنده ماندن تو    خدايا مادر نگهدارش به من